Vandaag is het een echte luierdag voor ons. We hebben de wekker op kwart over acht gezet, en zijn rondom de klok van negen eruit gegaan. We hadden eigenlijk het plan om vandaag naar het nieuwe winkelcentrum van Sharm el Sheikh te gaan, ze noemen dat centrum hier Naama Bay.

Ik heb trouwens wat hoofdpijn en volgens mij is dat van de wijn van gisteravond. Ik heb twee paracetamols geslikt en de hoofdpijn trok gelukkig langzaam weg.

Na het ontbijt zijn we tot een uur of elf wezen koffie drinken op het terras en we zaten zo ontzettend lekker. Daarna hebben we de receptie opgezocht, want we moesten twee ontbijtpakketjes bestellen voor morgenvroeg. Dan gaan we namelijk op safari en dan worden we om 06:40 uur opgehaald. We kunnen de twee ontbijtpakketjes om 06:30 uur bij de koffiebar ophalen.

We besloten om niet van het kamp (zo noem ik dat, wat door Janny steeds lachend wordt weggewuifd) weg te gaan. Althans, we hebben wel even het fototoestel van Janny opgehaald om wat foto's op het kamp en net daarbuiten te gaan maken. Leuke plaatjes zijn het geworden, met wat beelden van koperen kunstvoorwerpen.

Tijdens het wandelen buiten de poort kwamen we erachter, dat aan de overkant een compleet nieuwe boulevard is gemaakt, waar een heleboel lege ruimtes zijn voor toekomstige winkeltjes. Een paar waren er al bezet, maar die mensen verkopen daar bijna niets, er zijn geen mensen c.q. toeristen te bekennen. Sowieso vragen we ons af, of die mensen uberhaupt wat verdienen hier, want er zijn zoveel winkeltjes met dezelfde artikelen, echt niet normaal.

Bij terugkomst even wat gedronken in de lobby en daarna zijn we neergestreken bij het verwarmde zwembad, waar we twee bedden kregen, lekker in de zon (ikke onder een parasol) en dat blijft nog wel zo tot een uur of vier.

Wat een leven, wat is dit ontzettend luxe. Elke Egyptenaar hier is ontzettend vriendelijk (dan krijgen ze misschien een fooi) en behulpzaam. Je voelt je soms wel een beetje genant, vooral op de wijze waarop ze van alles voor je willen doen. In de verte horen we het geschreeuw van die vent die iedereen weer oproept voor het gebed. Ik kan mij dat in Nederland dus helemaal niets bij voorstellen, het is verschrikkelijk om die geluidsvervuiling aan te horen. Maar goed, we zijn hier op visite, en om dan te vragen of ze het stukje zachter zouden kunnen doen, is ook zo wat. De hoofdpijn is nog niet helemaal weg, dus ik ga straks nog twee van die paracetamols slikken en zeker geen alcoholische dranken drinken vanavond.

Om vijf uur ging Janny weer naar de massage, de derde keer voor haar. Aankomende maandag heeft ze de laatste keer. Elke keer als ze weer terugkomt, geeft ze aan dat ze het echt fantastisch vindt. Wel ontzettend leuk dat dit cadeautje haar zo goed bevalt.

Na de massage kwam Janny weer terug in de lobby en hebben we nog wat gedronken. Daarna eten, en het thema van vanavond was Italiaans. En daar heb ik ook heerlijk van genoten. De hoofdmaaltijd was verse lintpasta met knoflookolie met tomatensaus en lekkere strooikaas erover heen. 

Na de maaltijd kregen we aanspraak met Bauke en Mieke, een stel uit Amstelor, een dorp in de buurt van Gouda. Hij was ProjectManager bij de Douane (Apeldoorn) en Mieke zat in de zorg, wat een toevallige overeenkomst. We hebben echt een heel leuk gesprek met hun die avond nog gehad, dus we hopen ze nogmaals te treffen de aankomende dagen.

We gingen op tijd naar bed, want morgenvroeg staat de wekker vroeg voor onze tweede excursie: de safari vier in één, maar daarover morgen meer...