Vandaag weer begonnen in mijn allerleukste SF-serie aller tijden: Perry Rhodan. Ik ben door de eerste 200 boekjes heen en ik weet dat ik nummer 2.078 al boven heb liggen, dus op dit moment nog ruim 1.800 boekjes te gaan!
Het boekje wat ik nu aan het lezen ben, heeft nummer 201 op de voorkant staan en de titel is "Sterrenstation in het niets".
Het grappige van dit verhaal is, dat ik althans er op allerlei momenten weer in kan stappen, zonder dat ik de verhaallijn mis, het blijft op de één of andere manier in mijn gedachten hangen.
Ik verheug me op de nieuwe avonturen en ik zie een leuk en lang leesseizoen al weer voor me... heerlijk wegdromen en spanning in een compleet andere omgeving...

Voor de tweede keer heb ik dit boekwerk van Brian W. Aldiss gelezen. Het boekwerk heb ik 10 jaar geleden ook al een keer gelezen en ik citeer wat ik na het lezen op de kaft van dit boekje heb geschreven: "20 juli 2002 - Heb dit boek niet echt verslonden, ik vond het taai. Alleen het reizen en het avontuur in de laatste stad was wel aardig. Ik heb nog een boek van Brian Aldiss, eens kijken of die leuker is".

Soms heb je dat, dat een eerdere ervaring niet leuk was, en dat je jaren later de ervaring heel anders kan zijn. Echter, mijn eerste ervaring was exact dezelfde als die van deze. Wat een taai verhaal, en ja, ik heb het rustiger gelezen en beter op me later inwerken, en ja, ik heb het wederom netjes helemaal uitgelezen, maar het achteraf was het eigenlijk weer niet leuk. Pfoei, blij dat ik er doorheen ben, snel een ander boek opzoeken.