Zoals ik al eerder heb geschreven, heb ik een aantal schrijfboeken van PaperBlanks aangeschaft. Deze heb ik speciaal aangeschaft, om alles wat ik opschrijf, bij Macaw of één van de klanten die ik ga bedienen, later nog eens kan nakijken in het 'grote' boek. Op dit moment heb ik vier van zulke boeken, ééntje voor Macaw (paars), ééntje voor Heineken (groen) en de andere twee heb ik alvast aangeschaft voor andere, toekomstige klanten.

De iPad zal ik altijd bij me hebben, want daarmee kan ik van alles controleren, mijn mail beantwoorden, afspraken maken en het internet raadplegen. Nu ik die mooie schrijfboeken heb aangeschaft, én ook een papieren agenda van PaperBlanks, wil ik die gezamenlijk meenemen in een nieuw aan te schaffen tas. Deze moet dan wel het juiste formaat hebben, en de tas die ik nu heb is veel en veel te groot. Het formaat van de tas heb ik al in mijn gedachten, en nu moet de indeling ook goed zijn.

Nu ik in Egypte ben, lijkt het me wel erg leuk, om hier een tas aan te schaffen, die aan mijn wensen voldoet. Morgen (vrijdag) gaan we naar de oude stad, en daar ga ik sneupen naar zo'n nieuwe tas. Wordt het een bruine of een zwarte? Ik denk de eerste, maar dat gaan we morgen zien. Overigens, in het hotel hebben ze een winkeltje, waar ze ook zo'n soort tas hebben, waar ik belangstelling voor heb. Wacht even, ik ga even kijken hoeveel deze moet kosten. 

Zo, ik ben er weer. Ik heb twee bruine tassen bekeken, die er bijna hetzelfde uitzien, maar de ene had als voordeel, dat de iPad er mooi aan de buitenkant in kan. De verkoper vroeg aan mij wat mijn naam was en die zei ik dus ook. Ik vroeg hem ook wat zijn naam was, en hij heette Abdul. Nadat ik vroeg, wat de tas kost, legde hij nog extra uit, dat het natural leather was, dus een goede kwaliteit. Normaal (ahum) kost de tas 600 Egyptische ponden (75 euro), maar voor mij kostte hij slechts 550 (67,5 euro). Ik moest van Abdul zelf een prijs in gedachten nemen, en dan met hem overleggen, want we kwamen er altijd samen uit. Eerst maar eens morgen afwachten.

Inmiddels zijn we een dag later en deze jongen heeft in de Oude Stad op de Old Market de tas gekocht, die geschikt is om de schrijfboekjes, agenda en de iPad te vervoeren. Bruin en van het merk Giorgi Armani, en uiteindelijk voor de prijs van 340 Egyptische pond, een bedrag van 42,5 euro. De verkoper zei of ik de laagste prijs wilde weten en hij liet mij het bedrag van 367,5 Egyptische ponden zien. Ik in het Nederlands met Janny overleggen, en uiteindelijk zei ik, dat ik hem voor 350 wel wilde hebben. Tijdens het betalen, kon hij niet teruggeven van 400, maar ik kon wel 340 bij elkaar schrapen en daar ging hij mee akkoord. Ik heb natuurlijk veel te veel betaald, maar ik heb het gevoel een koopje te hebben gekocht. Het is een iets bredere uitvoering dan de andere twee bruine die er stonden, maar hier kunnen de spullen er volgens mij heel goed in. We gaan het in de praktijk meemaken, als ik op 1 december de tas officieel in gebruik ga nemen.

Ben benieuw hoelang deze nepperd van echt leer het gaat uithouden.

Vanmorgen om half negen opgestaan, en rustig aan ons ontbijt in de zon buiten opgegeten. Wat een heerlijke temperatuur. Maar besloten dat we het rustig aan doen met het eten, anders ploffen we. Dus gewoon brood, vleeswaren, kaas en een eitje. 

Na het ontbijt zijn we het terrein gaan verkennen, en wat is het mooi hier. Bij de receptie een abonnement voor het gebruik van internet afgesloten, waardoor ik ook wat kan bloggen en reageren op mail enzo. 

Tussen de middag kregen we de reisleider op bezoek, die allerlei informatie gaf over Egypte, Sharm el Sheikh, Namaah Bay, de oude en de nieuwe markt, gewoontes en geld. We hebben bij hem twee excursies geboekt, één is een safari (doen we aankomende zaterdag) en de andere is een boottocht met een glasbodemboot (doen we morgen). 

Na deze boekingen zijn we gaan lunchen, veel rauwkost, geitenkaas en lokaal brood. We hebben daarna het strand bezocht (net even buiten onze kamer) en wat is het water helder en mooi blauw... Omgekleed en hup naar het zwembad. 

Daar kreeg Janny haar verjaardagscadeau, een aromatherapie massage, inclusief masker en sauna/stoomsessie en dat in een pakket van vier keer. Vanavond om half zeven heeft ze de eerste  keer. Ook hebben we samen nog een tijdje salsa gedanst, want dat werd bij het zwembad gedraaid. Darti en Ingmar zouden trots op ons zijn geweest.

We hebben nog wat gedronken en tegen half 7 hebben we het healthcenter opgezocht. Daar troffen we Achmet, die we eerder al op het strand tegenkwamen. Een grappige man, die ook veel humor bleek te bezitten. Janny werd onderhanden genomen en ik ben in de receptie wat gaan drinken en aan het tikken om wat blogteksten voor te bereiden. 

Rondom half negen was Janny weer terug en heeft werkelijk een fenominale massage gehad. Snel opfrissen en naar de eetzaal, vanavond is het thema Egyptisch, dus ik heb ook alleen maar Egyptische gerechten gehad. Met name de wijze waarop ze de rijst hadden klaargemaakt, was ontzettend lekker. 

Na het eten nog een bakkie koffie en via het amfitheater (waar ze aan het Egyptisch dansen waren) teruggegaan naar de hotelkamer. We zijn nu echt aan het uitbuiken, want dit soort avonden moeten we niet te vaak hebben, man o man, wat was het lekker en gewoon teveel gegeten. Morgen weer een nieuwe dag...

Vandaag is het zover, we gaan op vakantie naar Egypte. De reis naar Schiphol verliep met wat vertraging, een ongeluk bij Heerenveen, een fikse file bij Almere, waardoor we een uurtje later aankwamen dan normaal het geval zou zijn. We hadden gerekend op 1,5 uur, dus top. 

Op het vliegveld Schiphol hebben  mooi op tijd kunnen inchecken, voldoende tijd voordat we zouden gaan boarden, dus Starbucks opgezocht en lekkere chocolade en koffie gedronken. Ondanks alle berichten zijn we de reis naar Sharm el Sheikh precies op tijd begonnen, en we kwamen ook nog een kwartier eerder aan. 

Naast de heerlijke temperatuur (21 graden), viel mij het vele licht en de infrastructuur op. Dat was 20 jaar geleden wel anders. Op het vliegveld van Sharm el Sheikh een visum (20 euro) opgehaald en met de bus naar het hotel gereisd. 

Aangekomen in het  hotel ingecheckt, maar we moesten direct gaan eten. Na het diner (wat een keuze) zijn we met de taftaf naar de kamer gebracht. Vanuit de kamer zien we de rode zee tussen de palmbomen door. Woooow. 

Enneu, alles kost geld, de fooien worden behoorlijk rondgestrooid, maar het valt eigenlijk allemaal wel mee. Morgen weer een nieuwe dag.