Afgelopen zomer zijn wij op vakantie geweest in onder andere Kroatië. Naast het prachtige land, klimaat, strand en ondergaande zon is het ook een land van heel lekker lokaal eten. We stonden op een gegeven moment in een supermarkt en ik wees naar een schap en zei tegen m'n famke: dat ziet er apart uit: Fioli, zeker Italiaans. Hierop reageerde spontaan een Kroatische vrouw en die gaf aan dat het lokaal product uit Kroatië en zeker (onderstreept) niet uit Italië kwam. Is het lekker vroeg ik haar en ze zei dat het zeker erg lekker was, maar dat je het niet langer dan 12 minuten moest koken, want dan behoudt het zijn bite.

We hebben direct de Fioli meegenomen, want achterop de verpakking stonden twee recepten vermeld. Teruggekomen bij de caravan, heb ik geprobeerd om de recepten te vertalen. Eén was in ieder geval een vegetarische uitvoering en de andere een vleesvariant. Ik miste wel delen uit de tekst, die kon ik niet achterhalen, maar een plaatselijke groenteman heeft mij geholpen, dus ik had het recept helder. Samen met m'n famke de ontbrekende delen gekocht en we hebben het recept klaargemaakt. En dat smaakte heerlijk....

Aan het eind van de vakantie hebben we een viertal van die pakjes Fioli meegenomen, want we wisten, dat in Nederland er wel momenten zouden komen, waarop we dat nogmaals zouden gaan klaarmaken. Gisteren was dus zo'n moment. We hadden de familie Veenstra uitgenodigd om een hapje te komen eten, en die stonden met vier man sterk ook aan het eind van de middag paraat.

Na de koffie en een drankje (met wat versnaperingen) zijn we aan tafel gegaan en we zijn gestart met bospaddestoelensoep, gehakte walnoten (uit eigen tuin) in het bord, de soep (met verse kastanjechampignons) erop, geraspte oude kaas erover heen en smullen maar. De pan was brandschoon, toen deze weer terug naar de keuken ging.

Nu kwam dus het hoofdgerecht met de Fioli. Ik zal ingrediënten van de bijbehorende saus vertellen: Broccoli, rode ui, pancetta (gerookt spek) en keukenroom. Om je vingers bij af te likken en ik kan jullie uit betrouwbare bron vertellen, dat dit ook is gebeurd. Het was dan ook geen verrassing, dat ook deze pannen brandschoon weer naar de keuken werden gebracht.

Het toetje was een opgestijfde monchou taart, klaargemaakt met slagroom, kwark en lange vingers (gedrenkt in sterke koffie). Ook deze was in een ommezien verdwenen en we hoefden in ieder geval niets weg te gooien. Alle lof komt mijn famke toe, zij is de chefkok van vandaag en wat is ze er in geslaagd. Top top top!

Al met al een fantastische avond, goede vrienden, fantastisch eten, lekkere drankjes, cappuccinno/thee na, en na goede gesprekken is de familie Veenstra weer naar huis gegaan. Terugkijkend op deze avond: die mogen er van mij wel meer komen... thanks...