Mijn ouders hadden vroeger als allerhoogste prioriteit, dat we met z'n allen (gezin van 7 personen) goed te eten hadden. Heel gevarieerd en daardoor heb ik eigenlijk alles leren eten.

Sommige maaltijden vergeet je nooit meer en die komen nu nog elk jaar steeds weer terug. Eén van die maaltijden was stampot rode kool met bakbloedworst en appelmoes. Niet iedereen vindt dit lekker, alleen de naam al, maar het is echt een fantastische maaltijd, je zou het gewoon een keer moeten proberen.

Gisteravond had ik met Bert-Jan afgesproken, dat ik bij hem zou komen eten. Hij had het menu al verklapt en er stond rode kool met gekookte aardappelen, bakbloedworst met appelmoes op het programma. 

We hebben samen gisteravond heerlijk gesmuld en het was echt weer een leuk samenzijn. Voor Bert-Jan was het volgens onze berekening, misschien wel 10 tot 11 jaar geleden, dat hij dit voor het laatst heeft gegeten. En eerlijk is eerlijk, hij vond het ontzettend lekker.

Dankjewel vriendje, voor de lekkere maaltijd!

Vandaag ben ik voor de allereerste keer naar de Vestiging Macaw Apeldoorn (AQ) geweest, mijn standplaats. Zelf wist ik eigenlijk niet zo goed wat ik ervan moest verwachten en ik had een ouder kantoorpand in gedachten (kan het alleen maar meevallen toch?).

Bij aankomst bleek ik het helemaal mis te hebben. Het is een prachtig
kantoorpand, waarbij Macaw de 2e verdieping tot zijn beschikking
heeft. Het aantal werkruimtes is ruim voldoende, ze zijn netjes gevuld met meubilair en apparatuur en er is lekkere koffie te tappen.

Ik denk dat ik hier a) een fantastische werkplek heb b) goed kan concentreren, omdat het rustiger is dan op HQ en c) ik de koffie perfect vind. Tussen de middag kunnen we eten in het centrale restaurant, waar je echt van alles en nog wat kunt kopen.

De vaste avond waarbij wij les krijgen in Salsa, is de maandagavond. Vanavond was het dus weer zover.
We waren mooi op tijd op de dansschool en keken nog even naar de Zumbales, die door Ben Vieberink (van Dansida) wordt gegeven.

Nadat de Zumba was afgelopen, was het tijd voor Salsa.
Dartie en Ingmar (onze dansleraren) hadden bedacht, dat we ons zouden storten op de Rueda de Casino. Dat is een rondedans, waarbij de mannen en vrouwen steeds wisselen van partner. Er is één leider nodig, die aangeeft (roept) welk figuur er gedaan moet uitgevoerd.

Het wisselen ging hartstikke leuk en het ging steeds beter en beter. Bij één figuur is er een moment, dat de dame haar linkerarm omhoog steekt en daarna duikt de man in de ontstane ruimte, neemt vervolgens de dame mee naar de volgende positie en pakken daar de basis weer op. Het commando kwam van Ingmar en ik draaide volgens het geleerde mij om naar de volgende dame.

Op het moment dat ik me omdraaide kreeg ik vol haar elleboog op mijn neus. BAM, zo... die kwam aan. De tranen sprongen echt in mijn ogen. Dit werd door de rest van de groep gezien en we stopten heel even. Schade bleek beperkt, maar vanaf dat moment kregen de dames de opdracht, om bij het omhoog steken van de linkerarm  de arm echt recht omhoog te steken, dus niet uitwaaieren. 

Tja, voor mij was het net te laat, want nu is het een uur later, en ik voel mijn neus nog steeds:  beurs! Ach, het hoort erbij... maar wel een gevaarlijke sport hoor, dat Salsadansen

Het tweede feest van Macaw heb ik gisteren samen met mijn famke mogen ervaren. Wat een club, wat een feest, wat een fantastisch feest hebben wij daar in Zaandam meegemaakt.

De ontvangst was in het Novotel te Badhoevedorp, waar we rondom de klok van vijf uur werden verwacht in de lobby. Daar druppelden de deelnemers binnen in feestelijke kledij en onder het genot van een hapje en een drankje hebben we met diverse mensen gesproken.

Op een gegeven moment zijn we met vier touringcars naar Taets in Zaandam gegaan, waar we het kerstfeest hebben gevierd. We kregen een fantastische kerstmaaltijd voorgeschoteld, wat ons heerlijk heeft gesmaakt. Tijdens het eten een speech van Maarten, die met name ook stil stond bij de support van de partners, want zonder hun steun en begrip lukt het gewoon niet.

Na het eten zijn we naar een andere ruimte gegaan, waar een liveband (Three O' four) aan het spelen was. Even aftasten, maar daarna gingen we helemaal los. Ik denk dat echt iedereen heeft gedanst deze avond en wat hebben we een plezier gehad. Ruim na half één zijn we weer naar het hotel teruggegaan, waar we nog hebben geborreld tot kwart voor drie.

We hebben heerlijk geslapen en rondom de klok van 10 uur zijn we eruit gegaan. Daarna een prima ontbijt en goed gesprek aan tafel gehad. Nog één bakkie koffie, en toen was het tijd om op te breken. Wij hebben een fantastisch feest meegemaakt met Macaw en volgende keer? Yep, daar zijn we zeker weer bij...

Vanavond zijn we met twee andere danskoppels (Unique & Gerard én onze dansleraren Dartie en Ingmar) van onze danscursus Salsa (die bij Dansida wordt gegeven) naar een avondvullend programma geweest.

In verband met de Cubaanse muziek, kon deze avond starten met een gezamenlijk  eten in de 'Havanna Club', waarbij heerlijke cocktails als Mojito en Havana special en snoep van verse vis, gegrilde kip, verschillend gevulde enchilada’s, vers fruit en andere tapas van het buffet kon worden gehaald. We waren blij, dat we eraan hebben meegedaan, smaakte echt fantastisch.

Eveneens was het mogelijk om te zien hoe Cubaanse sigaren worden gemaakt, en daar mochten we er ook ééntje van meenemen (dat heb ik ook gedaan en die ga ik tijdens Oud & Nieuw oproken). Je kon ook tabak snuiven, vanuit een kuiltje in je hand. Heb ik maar niet gedaan... Aan het eind van dit 'blokje' hebben we nog lekker zo'n half uurtje Salsa gedanst.

Toen werd het tijd voor Eilades Ochoa, een internationale grootheid en het laatst levende lid van de officiële Buena Vista Social Club, bracht samen met zijn septet, de begeleidingsband die stuk voor stuk bestaat uit louter de allerbeste muzikanten van Cuba, een warm en sfeervoll concert boordevol traditionele son: dé muziek uit Cuba.

Met zijn doorleefde en nog altijd krachtige stem is hij een fantastisch vertolker. Het is voor iedere muzikant een grote eer om met  Eliades te mogen spelen. De begeleidingsband zelf: wat een professionals en wat kunnen zij stuk voor stuk iets moois neerzetten.
Ik heb ontzettend genoten van de muziek en de wijze waarop een ieder op zijn manier iets neer zette tijdens dit concert.

We hebben echt enorm veel plezier gehad tijdens deze fantastische avond en onze dank gaat zeker ook uit naar Wilma Douma van De Lawei. Zij heeft ons erop attent gemaakt, dat deze avond eraan kwam en door haar zijn wij op het juiste spoor gezet. 

Dankjewel Wilma, volgende keer weer?

We hadden zin om te gaan zwemmen, bij één der zwembaden op het park. We hadden een mooi plekje gevonden, maar die verdween op een gegeven moment in de schaduw. Ik had sowieso wel een plekje in de schaduw, maar Janny wilde erg graag in de zon.

Ik was een beetje aan het rondkijken of ik een andere plek kon vergaren, die wel nog een tijdje in de zon zou blijven. Dat zag een medewerker van het park, en die kwam op me af en vroeg wat het probleem was. Ik vertelde wat ik wilde en hij begon spontaan onze twee ligbedden te verplaatsen naar een zonnige plek. Ik drukte hem twee euro in de hand en namen plaats op ’onze’ nieuwe plek.

Na een aantal minuten vond ik het wel erg warm worden, en keek rond of er een ’loslopende’ parasol ergens stond. Een eindje verder op stond een parasol helemaal niets te doen, althans, hij stond er wel, maar de bedden eromheen waren niet bezet. Ik heb hem al rollend naar onze bedden toegebracht en yep, dat was stukken beter.

Na zo’n anderhalf uur begon plotseling iemand aan ’onze’ parasol te trekken. Ik sprak de man aan - het bleek een Engelsman te zijn - en zei, dat hij de parasol moest laten staan, omdat ik er gebruik van maakte. Hij gaf aan, dat het ’zijn’ parasol was en dat hij bij ’hun’ ligbedden stond. Ik zei, dat hij nu bij ons stond en of hij hem wilde laten staan. Luid foeterend vertrok de Engelsman naar zijn ligbed toe. Hij heeft het nog een uur zonder parasol uitgehouden en kwam vervolgens wederom naar de parasol toe. U zei/vroeg hij of hij de parasol kon meenemen en ik zei dat het goed was.

Wat ik het meest opmerkelijke van deze situatie vond, was het feit dat deze man gewoon zonder iets te vragen aan die parasol was gaan trekken. Vervolgens aangeven, dat het ’zijn’ parasol was en dan ook nog foeterend teruglopen naar zijn stekkie. Op dit plateau stonden overigens nog wel 10 parasols, die niet eens allemaal werden gebruikt. Het feit dat hij zo hufterig deed, was de reactie van mij dat hij van de parasol moest afblijven. 

Kijk, als hij het nou had gevraagd, dan had ik hem in ieder geval nog een advies kunnen geven, om één van die andere parasols te scoren. Waar kun je je op vakantie toch ook druk om maken, nietwaar?

Het concept dat we voor de vakantie naar Sharm el Sheikh hebben gekozen is het zogenaamde All Inclusive concept. Zelf had ik reeds eerder een boek gelezen over dit concept, waarin door slechte hygiëne en middelen, twee kinderen waren overleden. Later werd in dit boek duidelijk, dat door de moordende concurrentie dit concept hun parten heeft gespeeld.

Naast het verhaal, dat waarschijnlijk gedramatiseerd is, heb ik natuurlijk ook op TV bij de smaakpolitie en diverse keuringen in het buitenland gezien, dat het eten bar en bar slecht kan zijn. Ook verhalen van bekenden hebben ons niet echt het gevoel gegeven, dat dit concept goed zou zijn.

Toch hebben we er voor gekozen, om dit concept een keer uit te proberen, maar dan wel in een hotel met minimaal vijf sterren. Bij navraag bij het reisbureau bleek, dat de gemiddelde waardering van 7,9 voor het eten, echt een hele goede waardering is. Daarnaast adviseren ze sowieso om altijd een hotel te nemen met minimaal vijf sterren, omdat daar altijd bronwater wordt gebruikt bij de bereiding van het eten, en niet het water uit de kraan.

Nu hebben we deze vakantie doorgebracht in he vijf sterren hotel Sultan Gardens Resort in Sharm el Sheikh. Wij zijn niet gewend aan All Inclusive hotels, maar ik kan jullie dit hotel echt aanraden. Natuurlijk zijn er altijd hotels, waar er meer keuze is, maar het ontbijt, de lunch, het diner en het eten bij de buitenbarren is gewoon echt goed. Alles op temperatuur, smaakvol, divers en elke avond een ander thema - lees eten uit een ander land - dat wordt aangetikt. Ook is er een middenkeuken, waar koks staan, die ter plekke iets voor je klaarmaken. Werkelijk fantastische verse pasta, omeletten, wentelteefjes, hamburgers, lever, tja, echt van alles. En een rauwkost en gebak, echt niet normaal. Echt prima de luxe hoor, alleen de wijn ben ik niet zo kapot van, dus heb ik gewoon het meeste pineapple-juice gedronken en uiteraard koffie. 

Wat mij betreft, is dit een hele goede ervaring en ik zal een volgende keer het All Inclusive concept niet zomaar aan de kant schuiven. Wel zal ik rekening houden met de algehele waardering en het aantal sterren van het hotel, net zoals we nu hebben gedaan. Het zou anders wel erg sneu zijn, als door het eten een vakantie in duigen zou vallen.

Vandaag is een echte bijkomdag. Geen zin in om eruit te gaan, gewoon bijkomen van gisteren. Daarnaast heeft Janny jammer genoeg veel last van haar keel, en heeft een paracetamol genomen. Ze is echt aan het bijtanken en pakt de benodigde uurtjes rust. 

We zijn vanmorgen lekker laat opgestaan, uitgeslapen dus en hebben heerlijk rustig van ons ontbijt genoten. Daarna koffie en fris op het terras en ’boven’ in het hotel bij het Corendon bord gekeken, wat het tijdschema van morgen is. De koffers moeten om 11:15 uur van de kamers af zijn en wij moeten ons uiterlijk om 12:00 uur uitchecken. Om kwart voor zes worden we opgehaald voor de rit naar het vliegveld. Om tien over negen gaat het vliegtuig weer richting Schiphol.

Na het terras hebben we ons voor de nodige rust teruggetrokken op onze kamer en zijn nu heerlijk aan het relaxen. Geen idee wat de dag van vandaag verder ons brengt, maar het zal echt vakantie vieren zijn. Buiten is het wat winderig en dat betekent om lekker te kunnen zonnen, dat we ons bij pool 1 moeten gaan neervleien, willen we er lekker van kunnen genieten.

Zelf heb ik vandaag het handboek van Macaw uitgelezen en ik heb redelijk wat aandachtspunten opgeschreven, die ik vanaf aankomende donderdag kan uiten op de juiste momenten aan de juiste personen. Ik voel de onrust in mij, dat ik weer wil gaan beginnen, maar ik snap ook wel dat het psychologisch is, omdat ik donderdag dus weer ga starten met werken. Ik heb er heel veel zin in en laat de eerste twee introductiedagen lekker over me heen komen.

Na de lunch hebben Janny en ik nog even in de zon op het terras gezeten, en zijn naar het verwarmde zwembad getogen. Maar ze was niet lekker, voelde zich niet helemaal goed, beetje een wee gevoel en rillerig. We besloten naar de hotelkamer te gaan en daar is ze met twee paracetamols het bed ingestapt. Ze heeft diep en lang geslapen en de afspraak voor de massage heb ik verzet naar morgenvroeg 10:00 uur. Ze slaapt nu weer en ze is ontzettend warm en slaapt en slaapt. Even goed in de gaten houden, die tante van me.

Janny is ook niet in staat om naar de eetzaal te gaan, dus ik ben alleen gaan eten. Bij navraag bleek, dat ik een gevuld bord met eten kon meenemen naar de kamer. Dat heb ik voor Janny ook gedaan en één van de medewerkers heeft het bord ingepakt met aluminiumfolie en deed er een servet met een vork en mes bij. 

Ook heb ik de kamer een halve dag verlengd, dus we hoeven ons morgenvroeg niet te haasten. We hebben de kamer tot half zes ter beschikking, en we worden om kwart voor zes opgehaald, dus helemaal super. De extra kosten zijn 50 Amerikaanse dollars, wat neerkomt op ongeveer 37,5 euro (volgens de receptionist).

Vandaag was het een echte bijkomdag dus, en ik hoop dat Janny zich morgen weer een stukje beter voelt. Het is gewoon niet leuk om te zien, dat ze er zo’n last van heeft. Enfin, morgen weer een nieuwe dag, dus ik hoop dat ze zich morgenvroeg weer een stuk beter voelt. 

Vanmorgen was het heel vroeg, toen de wekker bij ons afliep. Om kwart voor zes rinkelde de wekker en we stapten uit ons bedje. Lekker wassen, opfrissen en om kwart over zes liepen we richting de receptie. Onderweg zagen we de zonsopgang, zo prachtig mooi boven de Rode Zee.

Bij de receptie aangekomen, kregen we ons ontbijtje uitgereikt en bestelden een kop koffie. Tegelijkertijd meldde de reisleider van de excursie zich bij ons, en het bleek dezelfde breedsprakige gids te zijn, die ons afgelopen dinsdag vanaf het vliegveld naar het hotel had begeleid. Even nog alles gecheckt of we de benodigde spullen bij ons hadden en gaan.

In “onze” auto (20) zat een gezin (vader, moeder, twee zonen en een vriendin) uit Apeldoorn, waarvan de vader 1,5 jaar geleden een verschrikkelijk ongeluk met een heftruck heeft gehad, waarbij hij bijna het leven had verloren. Peter is zijn naam, zijn vrouw heet Wilma. Ze hebben een bedrijf in Apeldoorn (tilor?) dat lijm levert aan diverse afnemers. Een ontzettend leuk en warm gezin, waar we het erg goed mee konden vinden.

Het eerste deel was een jeeprit naar het monument dat is genaakt naar aanleiding van de in 1996 gehouden vredesonderhandelingen. Het gezicht van Moubarak is met zwarte verf besmeurd. 

Hierna ging de jeep de woestijn in en het werd een dolle rit, waarbij er erg hard werd gereden. We stopten bij een canyon en gingen te voet verder. Het zwarte graniet, dat in keukens wordt gebruikt, was hier te vinden en is het duurste graniet van de wereld. Ook in het “zand”, wat eigenlijk allemaal steentjes zijn, zitten prachtige exemplaren, die tot edel- en halfedelstenen kunnen worden geslepen. Heeft voor de inwoners van de Sinaï (de bedoeïnen) totaal geen waarde, hier telt goud en zilver tot de exclusieve juwelen.

Na de wandeling ging het verder met de jeeo naar een bedoeïnendorpje, wat in de praktijk een aantal provisorische hokjes met palmbladeren toonde. We kregen een soort zoete mintthee, die ons erg goed smaakte. Daarna kregen we een uitleg over de bedoeïnen, over de Sinaï en het respect dat bedoeïnenvrouwen krijgen van de Egyptenaren, omdat die vrouwen 75% van hun leven slechts en alleen voor het gezin leven. We hebben twee hoofddoeken, twee kettinkjes en een pyramide van steen gekocht en gingen weer verder richting Dahaab. 

In Dahaab aangekomen waren we toe aan de kamelenrit. Dat was geweldig om te doen, het had van mij nog wel wat wilder mogen zijn. Je wordt wel rustig van zo’n rit. Het opstaan en het weer knielen van zo’n beest vergt wat extra techniek om op het zadel te blijven zitten, maar dat is goed gelukt.

Na de kamelenrit hebben we ons omgekleed in snorkeltenue en zijn de zogenaamde Blue Hole in gegaan. Het was werkelijk een prachtige ervaring, zeker ook omdat we plotseling een bijna twee meter grote zeeschildpad onder ons door kwam zwemmen, die langzamerhand naar de bodem zwom. Zoiets heb ik in mijn leven nog niet van zo dichtbij meegemaakt, fantastisch.

Na het snorkelen hebben we in Dahaabin een grote tent gegeten, maar dit stelde niet zo heel veel voor. Na het eten zijn we weer in de jeeps ingestapt en zijn we weer richting Sharm el Sheikh gereden. 

Om half acht waren we op de kamer, en daar hebben we even wat gerust. Om negen uur zijn we gaan eten, waarbij de kok lever op de plaat bakte. Tja, dat kon ik echt niet laten liggen en ik ben zelfs voor een tweede keer (kleinere portie) gegaan. Chocoladeijs na en daarna boven in het hotel koffie gedronken. De ruimte was gevuld met Russen en Engelsen, die er lustig op los dansten. Om elf uur zijn we weer naar de kamer gegaan en nu zit ik deze dag o bed weg te tikken en zet zometeen deze dag op mijn log. 

De wekker zetten we morgenvroeg niet, dus we zien wel hoelaat we morgen weer paraat zijn. No hurry, be happy!

Vandaag is het een echte luierdag voor ons. We hebben de wekker op kwart over acht gezet, en zijn rondom de klok van negen eruit gegaan. We hadden eigenlijk het plan om vandaag naar het nieuwe winkelcentrum van Sharm el Sheikh te gaan, ze noemen dat centrum hier Naama Bay.

Ik heb trouwens wat hoofdpijn en volgens mij is dat van de wijn van gisteravond. Ik heb twee paracetamols geslikt en de hoofdpijn trok gelukkig langzaam weg.

Na het ontbijt zijn we tot een uur of elf wezen koffie drinken op het terras en we zaten zo ontzettend lekker. Daarna hebben we de receptie opgezocht, want we moesten twee ontbijtpakketjes bestellen voor morgenvroeg. Dan gaan we namelijk op safari en dan worden we om 06:40 uur opgehaald. We kunnen de twee ontbijtpakketjes om 06:30 uur bij de koffiebar ophalen.

We besloten om niet van het kamp (zo noem ik dat, wat door Janny steeds lachend wordt weggewuifd) weg te gaan. Althans, we hebben wel even het fototoestel van Janny opgehaald om wat foto's op het kamp en net daarbuiten te gaan maken. Leuke plaatjes zijn het geworden, met wat beelden van koperen kunstvoorwerpen.

Tijdens het wandelen buiten de poort kwamen we erachter, dat aan de overkant een compleet nieuwe boulevard is gemaakt, waar een heleboel lege ruimtes zijn voor toekomstige winkeltjes. Een paar waren er al bezet, maar die mensen verkopen daar bijna niets, er zijn geen mensen c.q. toeristen te bekennen. Sowieso vragen we ons af, of die mensen uberhaupt wat verdienen hier, want er zijn zoveel winkeltjes met dezelfde artikelen, echt niet normaal.

Bij terugkomst even wat gedronken in de lobby en daarna zijn we neergestreken bij het verwarmde zwembad, waar we twee bedden kregen, lekker in de zon (ikke onder een parasol) en dat blijft nog wel zo tot een uur of vier.

Wat een leven, wat is dit ontzettend luxe. Elke Egyptenaar hier is ontzettend vriendelijk (dan krijgen ze misschien een fooi) en behulpzaam. Je voelt je soms wel een beetje genant, vooral op de wijze waarop ze van alles voor je willen doen. In de verte horen we het geschreeuw van die vent die iedereen weer oproept voor het gebed. Ik kan mij dat in Nederland dus helemaal niets bij voorstellen, het is verschrikkelijk om die geluidsvervuiling aan te horen. Maar goed, we zijn hier op visite, en om dan te vragen of ze het stukje zachter zouden kunnen doen, is ook zo wat. De hoofdpijn is nog niet helemaal weg, dus ik ga straks nog twee van die paracetamols slikken en zeker geen alcoholische dranken drinken vanavond.

Om vijf uur ging Janny weer naar de massage, de derde keer voor haar. Aankomende maandag heeft ze de laatste keer. Elke keer als ze weer terugkomt, geeft ze aan dat ze het echt fantastisch vindt. Wel ontzettend leuk dat dit cadeautje haar zo goed bevalt.

Na de massage kwam Janny weer terug in de lobby en hebben we nog wat gedronken. Daarna eten, en het thema van vanavond was Italiaans. En daar heb ik ook heerlijk van genoten. De hoofdmaaltijd was verse lintpasta met knoflookolie met tomatensaus en lekkere strooikaas erover heen. 

Na de maaltijd kregen we aanspraak met Bauke en Mieke, een stel uit Amstelor, een dorp in de buurt van Gouda. Hij was ProjectManager bij de Douane (Apeldoorn) en Mieke zat in de zorg, wat een toevallige overeenkomst. We hebben echt een heel leuk gesprek met hun die avond nog gehad, dus we hopen ze nogmaals te treffen de aankomende dagen.

We gingen op tijd naar bed, want morgenvroeg staat de wekker vroeg voor onze tweede excursie: de safari vier in één, maar daarover morgen meer...